ਵਰਿੰਦਰ ਪਰਿਹਾਰ ਦੀ ‘ਕੁਦਰਤ’, ਕਾਦਰ ਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ।

ਸੌਰਮੰਡਲ ਵਿਚ ਕਈ ਪੁਲਾੜ ਹਨ। ਹਿੰਦੂ ਨਸ਼ੱਤਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁਲਾੜਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਗ੍ਰਹਿ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਵਰਨਣ ਕਰਨੀ ਵੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰਹਿਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੋਮ ਦੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਨੇਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸੂਰਜ ਗਿਰਦ ਇੰਝ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਚੱਕੀ ਦਾ ਪੁੜ ਆਪਣੀ ਨਾਭ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿਾਂ ਦੇ ਵਿਹਲੇ ਥਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ‘ਬਲੈਕ-ਹੋਲ’ ਹੈ। ਇਹ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਕਿਸੇ ਦਰਿਆ ਦੀ ਮੰਝਧਾਰ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਜਾਂ ਕਹਿ ਲਵੋ ਕਿ ‘ਵਾਵਰੋਲੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਘਟ ਆਕਰਸ਼ਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸੂਰਜ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਘੁੰਮਦੇ ਜਦ ਇਸ ਬਲੈਕ-ਹੋਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੱਕ ਉਪੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਬਲੈਕ-ਹੋਲ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬਲੈਕ-ਹੋਲ ਦੀ ਮੰਝਧਾਰ ਵਿਚ ਹੀ ਘੁੰਮਣ-ਘੇਰੀਆਂ ਖਾਂਦੇ ਖਾਂਦੇ ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੇ ਸੌਰ ਮੰਡਲ ਵੱਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ‘ਵਾਵਰੋਲਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਪਦਾਰਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਪਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਗ੍ਰਹਿ ਬਲੈਕ-ਹੋਲ ਦੀ ਤਹਿ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਿਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਮੇਰੇ ਉਪਰ ਲਿਖਣ ਅਨੁਸਾਰ ਖਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੇ ਸੌਰ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਜਿਹੜੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਸੌਰ ਮੰਡਲ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਾਂ ਦਾ ਆਦਾਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਣਗੇ। ਸਾਡੇ ਸੌਰਮੰਡਲ ਦਾ ਧਰਤੀ ਵੀ ਇਕ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਜਿਹੜਾ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਅਨਿਖੜ ਹੈ। ਵਰਿੰਦਰ ਪਰਿਹਾਰ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਕੁਦਰਤ’ ਵਿਚ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸਗੋਂ ਉਹ ਇਸ ਗਲੋਬ ਵਿਚ ਨਿਸਰਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।